پژوهشكده تحقيقات اسلامى سپاه

152

پژوهشى در مقتلهاى فارسى ( فارسي )

خون نگار كربلا پرداخته است ، كتابى از نظر تبيين فلسفهء قيام حسينى و تجزيه و تحليل مقوله‌هاى ارزشىِ اين قيام ماندگار و برشمردن ريشه‌هاى تحريف تاريخ عاشورا به « حماسهء حسينى » استاد شهيد مطهّرى ( ره ) نمىرسد و در جاى جاى اين مجموعهء ارزشمند ، دل‌نگرانىهاى اين متفكّر بزرگ جهان اسلام را - كه نشأت گرفته از باورهاى ريشه‌دار دينى اوست - از حضور برخى مطالب واهى و اغراق‌آميز و محرّف در متن ماندگار عاشورا ، با تمام وجود احساس مىكنيم و بر همّت اين بزرگمرد در پيراستن آن از موضوعات نامعقول و افسانه‌آميز آفرين مىگوييم : حادثهء عاشورا و تاريخچهء كربلا دو صفحه دارد : يك صفحهء سفيد و نورانى و يك صفحهء تاريك ، سياه و ظلمانى كه هر دو صفحه‌اش يا بىنظير است و يا كم‌نظير . امّا صفحهء سياه و تاريكش از آن نظر سياه و تاريك است كه در آن فقط جنايت بى نظير و يا كم نظير مىبينم . . . و اينكه جرأت نمىكنم كه بگويم حادثهء كربلا از نظر زيادى جنايت نظير ندارد ، توجّه من يكى به جنگ‌هاى صليبى و جنايت‌هايى است كه مسيحىها در آن مرتكب شدند و يكى هم به جنايت‌هايى است كه همين اروپايىها در اندلس اسلامى مرتكب شدند كه آن هم عجيب است . تاريخ اندلس مرحوم آيتى را كه دانشگاه تهران چاپ كرده است بخوانيد ، كتابى است بسيار تحقيقى و آموزنده . در اين كتاب نوشته است : اروپايىها به صد هزار زن و مرد و بچّه اجازه دادند كه هرجا مىخواهند بروند ، بعد كه اينها راه افتادند ، پشيمان شدند و شايد هم از اوّل حقّه زدند كه اجازهء حركت دادند ، به هر حال تمام اين صد هزار نفر را كشتند و سر بريدند ! شرقى ، هرگز از نظر جنايت به غربى نمىرسد . شما اگر در تمام تاريخ مشرق زمين بگرديد ، دو جنايت را ، حتّى در دستگاه اموى پيدا نمىكنيد : يكى آتش زدن زنده زنده و ديگر قتل عام كردن زنان ، ولى در تاريخ مغرب زمين از اين دو نوع جنايت فراوان ديده مىشود . زن كشتن در مغرب زمين يك امر شايعى است ، هنوز هم باور نكنيد كه اينها روح انسانى داشته باشند . آنچه در ويتنام صورت مىگيرد ، ادامهء روحيّهء جنگ‌هاى صليبى و جنگ‌هاى اندلس آنهاست . اين كار كه چند صد هزار نفر را زنده زنده در كورهء آتش بگذارند - ولو اين افراد جانى هم باشند - كار مشرق زمينى نيست و از عهدهء مشرق زمينى چنين جنايتى برنمىآيد . اين كار فقط از عهدهء مغرب زمينى قرن بيستم برمىآيد . اين جنايت كه در صحراى سينا ده‌ها هزار سرباز را آب و نان ندهند تا از گرسنگى بميرند براى اينكه اگر اسير بگيرند بايد به آنها نان بدهند ! فقط مال غربى است ،